Pakowanie plecaka na trekking preselekcyjny
Zapraszamy do obejrzenia omówienia plecaka przygotowanego do zadań preselekcyjnych. Optymalnie należy konfigurować sprzęt w wadze do 11 kg bez wody i prowiantu. Przy doborze wyposażenia należy kierować się jego ergonomią. Sprzęt sam z siebie nie „robi” wyniku. Kluczowe do udziału w grze terenowej są świetnie przygotowane ciało i głowa.
Wnioskiem z praktyki preselekcyjnej jest unikanie fetyszyzacji wyposażenia. Wygrywa powtarzalność nawyków: dbałość o stopy, kontrola tempa, uważna nawigacja terenowa i konsekwentne dbanie o jakość marszu.
Dobre praktyki – plecak preselekcyjny
Koncentracja na modelach obuwia czy plecaka bywa pułapką. Z perspektywy zarządzania procesem przygotowania preselekcyjnego liczy się dopasowanie i przepracowanie setek kilometrów w wybranej konfiguracji sprzętowej.
Warto wprowadzić zasadę „1A/1B”: np. jeden główny zestaw butów i jeden zapasowy, oba dobrze rozchodzone. Dwa komplety, których okres żywotności się między sobą nakłada minimalizuje przestoje treningu, co przekłada się na optymalne zarządzanie czasem i bezpieczeństwo procesu przygotowań w razie np. uszkodzenia pierwszego kompletu.
Dobór butów opieramy na dopasowaniu do stopy i do podłoża. Kluczowe znaczenie mają: stabilność pięty, sztywność skrętna i bieżnik. Należy posiadać zapasowe sznurówki i wkładki. Warto rozważyć wkładki żelowe.
Prewencja stóp: przeciwdziałanie pęcherzom to higiena, taping, kontrola wilgotności i paznokci. Warstwowanie skarpet (cienka + grubsza) oraz talk lub maść barierowa ograniczają tarcie i zwiększająca gojenie np. Sudocrem. Jedynym rozwiązaniem na obtarcia stóp i pachwin jest konsekwentny trening na zmianę z gojeniem, które wzmocnią skórę w miejscach narażonych na ścieranie.
Jeżeli but jest mokry od razu stosuj ogrzewacz chemiczny. Wymieniaj go co dobę. But będzie sechł, GoreTex odzyska oddychalność, a stopa będzie miała komfort cieplny.
Dobry system nośny, szeroki pas biodrowy i płynna regulacja szelek muszą przenosić ciężar plecaka bezpośrednio na miednicę. Nie dociągaj nadmiernie taśm piersiowych, by nie ograniczać wentylacji. Stabilność plecaka = mniejsze koszty energetyczne.
Pakuj ciężkie elementy w osi kręgosłupa, wysoko między łopatkami. Rzeczy często używane idą do górnych kieszeni. Nie pakuj za dużo sprzętu do górnej klapy. Wyrzuć wszystkie zbędne pokrowce w tym ciężkie opakowanie apteczki. Zastąp je folią strunową.
Cyfrowe narzędzia wykorzystywane podczas Wojskowych Biegów na Orientację mają za zadanie wspierać nawigację, lecz nie zastąpią mapy i busoli. Najwłaściwszą zasadą jest korzystanie z dwóch źródeł: analog + cyfrowy. Przy przenoszeniu azymutu z nawigacji cyfrowej na busolę należy uwzględnić deklinację.
Higiena pracy kompasu obejmuje minimalizowanie wpływu na igłę ferromagnetyków, kontrolę dewiacji i proste testy kalibracyjne. Należy podsiadać kilka źródeł zasilania do urządzeń elektronicznych. Należy pamiętać, że w ujemnych temperaturach pojemność akumulatorów maleje nawet o 70%.
Plan marszu opieramy na kontroli intensywności i „cut-offach” odżywczych. Procedury chłodzenia i docieplania zmniejszają ryzyko hipotermii i przegrzania na długich odcinkach. Odpoczynki należy planować na podejściach, przyspieszać należy przy schodzeniu.
Waga sprzętu
Warstwa bazowa i docieplenie (ok. 1100 g): koszulka syntetyczna/merino, bluza termiczna, cienka puchówka lub syntetyk, czapka i rękawice.
Warstwa ochronna (ok. 900 g): lekka kurtka przeciwdeszczowa, spodnie shell, pokrowiec plecaka.
Higiena stóp (ok. 700 g): 2–3 pary skarpet, wkładki, zestaw tapingu i maść barierowa, zestaw do paznokci. W warunkach jesień / zima warto stosować skarpety z GoreTex.
Apteczka (ok. 500 g): opatrunki, elastyczna, hydrożel, folia NRC, środki dezynfekcji, leki osobiste.
Nawigacja i zasilanie (ok. 900 g): mapa laminowana, busola, prosty GPS/telefon, powerbank, czołówka + zapasowe baterie, gwizdek, marker, notes.
Sen (ok. 1600 g): tarp/poncho, lekki śpiwór 3-sezonowy, karimata, opcjonalnie bivy-bag.
Narzędzia i naprawy (ok. 600 g): multitool, taśma naprawcza, trytytki, igła i nić, sznurek pomocniczy, worki strunowe.
Kuchnia (ok. 500 g): termos na ciepłe płyny (ogromny zastrzyk energii), kubek, łyżko-widelec, tabletki do dezynfekcji, sól/elektrolity, opcjonalnie kuchenka gazowa.
Przenoszenie (ok. 1200 g): plecak 45–60 l z pasem biodrowym, torby organizacyjne, worek kompresyjny.
Inne (ok. 500 g): krem z filtrem, chusteczki nawilżane, żel antybakteryjny.
Woda podczas zawodów WBNO nie wchodzi do limitu 11 kg. Zakładamy 0,4–0,7 l/h zależnie od temperatury. Najlepiej stosować układ: bukłak + butelka sztywna. W okresie zimowym stosować ocieplenie rurki oraz wdmuchiwać wodę z rurki do środka bukłaka.
Wyżywienie. Podczas zawodów WBNO nie wchodzi do limitu 11 kg. Energię dostarczamy węglowodanami i tłuszczami.
Procedury serwisowe: co 60–90 minut „mikro-przegląd”
Co odcinek: sprawdzenie stóp, wymiana skarpet, korekta taśm, uzupełnienie kalorii i płynów. To minimalizuje „dług serwisowy”, który zaniedbany skończy się kryzysem. 5 minut postoju to 12% utraty tempa na godzinę. 10 minut postoju to 24% utraty tempa na godzinę.
Konsekwencja wygrywa z improwizacją i zmęczeniem decyzyjnym. Planuj postoje z wyprzedzeniem. Po zatrzymaniu wykonuj checklistę „STOPA”:
S karpety,
T taping,
O dciski,
P aznokcie,
A amortyzacja.
Redukuj chaos: stała kolejność pakowania, stałe miejsca sprzętu, stałe interwały przeglądu. Standaryzacja procedury oszczędza energię i czas.
Konfiguracje pogodowe: zimno, deszcz, ekspozycja
Na zimno: docieplenie na postój transportuj w łatwo dostępnej kieszeni. Zatrzymujesz się zakładaj kurtkę puchową i czapkę. Rękawiczki i czapki stosuj w dwóch grubościach: termoaktywne na marsz i grube ocieplane na postój. Miej szybki dostęp do chemicznych ogrzewaczy awaryjnych. Priorytetem podczas niskich temperatur jest utrzymywanie skóry suchej. Należy stosować tłuste kremy.
Na deszcz: shell o wysokiej oddychalności, ochrona plecaka i separatory wodoodporne na elektronikę. Błoto wymusza agresywniejszy bieżnik i bardziej konserwatywne tempo. <h2>Wersja PRO: mental, procedury, ubezpieczenia</h2>